Deze schets van André Romijn is een fascinerende blik in het proces van de kunstenaar en laat de eerste stadia zien van wat een meeslepend werk belooft te worden.


Deze schets van André Romijn is een fascinerende blik in het proces van de kunstenaar en laat de eerste stadia zien van wat een meeslepend werk belooft te worden. De kunstenaar heeft met vertrouwen de basis gelegd en gebruikt een warme, monochrome onderschildering die een samenhangende sfeer creëert voor het uiteindelijke werk.

Het onderwerp, een vrouwenportret, is vastgelegd met een zachte maar weloverwogen toets, haar gelaatstrekken geschetst met zorg en aandacht voor de subtiliteiten van menselijke expressie. Romijns vaardigheid in portretschilderen is duidelijk te zien in de manier waarop hij omgaat met de verhoudingen en het perspectief, waardoor een gevoel van diepte en realisme ontstaat.

De achtergrondelementen, licht geschetst, verwijzen naar een architectonische omgeving, misschien het interieur van een gotische kerk of een historisch gebouw, wat een verhalende context voor het portret suggereert. De juxtapositie van de architecturale elementen met de organische lijnen van de vorm van de vrouw creëert een harmonieuze compositie die de kijker uitnodigt om na te denken over de relatie tussen het onderwerp en haar omgeving.

Romijns gebruik van licht en schaduw, zelfs in dit voorbereidende stadium, suggereert een beheersing van de vorm en een scherp begrip van hoe licht speelt op verschillende oppervlakken. Je kunt verwachten dat het samenspel van licht en donker alleen maar duidelijker en effectiever zal worden als de schets overgaat in een schilderij.